มจร.ขอนแก่น เปิดตัว AI “บุญใจ” ปฏิรูปการบริหารกองทุนฌาปนกิจ ติดอาวุธชุมชน
มจร.วิทยาเขตขอนแก่น พัฒนาโครงการ “บุญใจ (Boon-Jai)” นำ AI ช่วยบริหารจัดการกองทุนฌาปนกิจสงเคราะห์ แก้ปัญหาความไม่โปร่งใส-ภาระงานกรรมการ รองรับสังคมสูงวัย ยกระดับชุมชนสู่ดิจิทัล เปลี่ยนระบบเอกสาร-คำนวณมือ สู่แพลตฟอร์มดิจิทัลทั้งระบบ
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2569 ที่ ศาลาประชาคมบ้านศิลา หมู่ที่ 1, 18 และ 28 ตำบลศิลา อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น นำโดย อาจารย์สุทธิพงษ์ อุพลเถียร รองผู้อำนวยการสำนักวิทยาเขตขอนแก่น เป็นหัวหน้าโครงการ เปิดตัวโครงการวิจัย “บุญใจ (Boon-Jai): AI จัดการฌาปนกิจสงเคราะห์ชุมชนสู่ความยั่งยืน” โดยมีคณะนักวิจัยร่วมพัฒนาประกอบด้วย รศ.ดร.จตุภูมิ เขตจัตุรัส, พระปลัดฮอนด้า วาทสทฺโท, ดร., ดร.วิรัตน์ ทองภู, ดร.พันทิวา ทับภูมี, ดร.คม พวงยะ, ดร.วรวุฒิ วงศ์วีระขันธ์ และ นางสาวกมลทิพย์ สุพร
อาจารย์สุทธิพงษ์ อุพลเถียร รองผู้อำนวยการสำนักวิทยาเขตขอนแก่น หัวหน้าโครงการวิจัย “บุญใจ (Boon-Jai): AI จัดการฌาปนกิจสงเคราะห์ชุมชนสู่ความยั่งยืน”กล่าวว่า โครงการนี้เป็นนวัตกรรมดิจิทัลเพื่อสังคมที่พัฒนาขึ้นเพื่อเปลี่ยนระบบการบริหารจัดการกองทุนฌาปนกิจสงเคราะห์ของชุมชนจากรูปแบบเดิมที่อาศัยเอกสาร สมุดบัญชี และการคำนวณด้วยมือ ไปสู่แพลตฟอร์มดิจิทัลที่นำเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI มาใช้งานอย่างเต็มรูปแบบ ครอบคลุมการจัดการข้อมูลสมาชิก การจัดเก็บเงิน การออกใบเสร็จ การแจ้งเตือนผ่านแอปพลิเคชัน LINE และการจัดทำรายงานทางการเงินแบบเรียลไทม์ อีกทั้งยังมี AI ผู้ช่วยอัจฉริยะ (AI Assistant) คอยตอบคำถามและอำนวยความสะดวกแก่กรรมการและสมาชิกในชุมชน
จุดเด่นของระบบ “บุญใจ” คือการออกแบบให้สอดคล้องกับบริบทและปัญหาจริงของชุมชนไทย โดยเฉพาะสมาคมฌาปนกิจสงเคราะห์ที่มีข้อจำกัดด้านบุคลากร เทคโนโลยี และภาระงานเอกสารจำนวนมาก ระบบจึงใช้งานง่าย เหมาะสำหรับผู้สูงอายุและกรรมการชุมชน สามารถตรวจสอบข้อมูลได้ทุกที่ทุกเวลา ลดข้อผิดพลาดในการคำนวณและการจัดการ เพิ่มความโปร่งใส ลดข้อร้องเรียนด้านการเงินและข้อมูลสมาชิก และรองรับการขยายตัวของจำนวนสมาชิกได้อย่างมีประสิทธิภาพในระยะยาว
ในด้านการแก้ปัญหาสังคม โครงการนี้มุ่งแก้ไขปัญหาความไม่โปร่งใส ความล่าช้า และภาระงานที่หนักหน่วงของคณะกรรมการกองทุนฌาปนกิจสงเคราะห์ ซึ่งเป็นปัญหาที่พบในหลายชุมชนทั่วประเทศ โดยใช้เทคโนโลยีช่วยลดความเสี่ยงในการสูญเสียสิทธิของสมาชิก สร้างความเชื่อมั่นให้ประชาชน และรักษาระบบสวัสดิการแบบช่วยเหลือเกื้อกูลของชุมชนไทยให้ดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนในยุคสังคมสูงวัย
ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ ได้แก่ การเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารกองทุน ลดต้นทุนด้านเอกสารและการดำเนินงาน เพิ่มความสามารถในการตรวจสอบข้อมูลย้อนหลัง ส่งเสริมการเข้าถึงเทคโนโลยีของผู้สูงอายุ และเป็นก้าวสำคัญสู่การพัฒนาชุมชนดิจิทัลหรือ “ชุมชนอัจฉริยะ” ในอนาคต.
